Çocuk Gelişimi Temelleri

Yazar: - Kategori:
Yayın Tarihi: - 10:27

Çocuk Gelişimi Temelleri

Çocuk Gelişimi Temelleri

Çocuk Gelişimi Temelleri

Geriye dönüp düşündüğünüzde büyük anne ve babalarınızın sizinkinden biraz farklı bir çocuk kavramına sahip olduğunu bulabilirsiniz. Belki onlar çocukların nasıl disipline edileceği, eğitileceği, çocuğa uygun davranışın ne olduğu konusunda farklı düşüncelere sahiptiler. Daha da geriye gittiğimizde, çocukluk ve çocuk yetiştirme kavramlarının yüzyıllar boyunca dramatik bir değişim gösterdiğini fark edebiliriz. Orta çağda, yaklaşık olarak beşinci ve on üçüncü yüzyıllar arasında, insanlar çocukluğu yaşamın farklı bir dönemi olarak görmüyor ya da altı ve on sekiz yaş arasındaki yılları belirleyici olarak kabul etmiyor, büyüyen insanın bakım ve beslenme gereksinmesini dikkate almıyorlardı. Modern anlamdaki çocuk ve çocukluk terimlerine Orta çağda rastlanmamaktadır. Oğlan çocuk bağımlı konumda herhangi bir yastaki erkek demektir.
Çocuk, bebeklik ile ergenlik arasındaki yaşam evresinden çok, yalnızca akraba -‘döl”- olarak ifade ediliyordu. Ayrı bir çocukluk dünyası mevcut değildi. Ayrı bir çocukluk dünyası mevcut değildi. Çocuklar görünüşte küçük yetişkinler gibi görülüyorlardı. Bu olgu, çocukları yetişkine özgü giysiler içinde, yetişkinin yüz ifadeleriyle ve bazen yetişkinin beden oranlarıyla betimleyen eski tablolarda canlı bir biçimde ortaya çıkmaktadır. Bundan başka, bugün çocuklara özgü saydığımız oyunlara ve etkinliklere bu tablolarda pek rastlanmamaktadır. Orta çağda sıradan bir insanın yaşam standardı çok düşüktü. Yiyecek ve barınak için rekabet çok büyüktü. Bebeklerin de içinde olduğu zayıflar ve çaresizler başarıyla rekabet edemiyorlardı. Biçimi bozuk ve gayrimeşru bebekler teshir ediliyor ya da ölüme terk ediliyordu. Her ne kadar Orta çağda bebek öldürme uygulaması azalmışsa da, bunun on sekizinci yüzyıla kadar sürdüğü kabul edilmektedir. Bazı aşırı yoksulluk durumlarında ana babalar, daha acınacak duruma getirmek, dolayısıyla daha başarılı dilenci olmalarını sağlamak için bile bile çocuklarının bir yanını kesiyorlardı. Parası olan aileler çocuklarını sütanne’ye gönderiyor ya da birlikte yaşayacakları bir sütanne kiralıyorlardı. Sütanne, bebeklerin yaşamının ilk iki yasından beş yasına kadar bakımını üstleniyor, onlara süt emziriyor, hatta bebekler için yiyecekleri çiğniyordu. Çocukların gerçek anneleriyle ilişkileri ya çok azdı ya da hiç yoktu. Bazı anneler zamanı geldiğinde çocuklarının süt anneden ayrılmak istememesini bir türlü anlayamıyorlardı.

Çocuk Gelişimi Temelleri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir